Porady

W opisanej sytuacji – przy założeniu, iż wskazany towar został zakupiony przez konsumenta (tj. nie dla celów prowadzonej działalności gospodarczej) – zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 22 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.02.141.1176).
Przewidziane w niej regulacje wprowadzają odpowiedzialność sprzedawcy względem kupującego za tzw. niezgodność towaru z umową, o której można mówić przede wszystkim wówczas, gdy zakupiony towar okazał się wadliwy.
W takiej sytuacji kupującemu będą przysługiwać określone uprawnienia, zależne jednak od charakteru stwierdzonej wady oraz możliwości jej usunięcia przez sprzedawcę. I tak, kupujący w pierwszej kolejności może żądać, aby sprzedawca nieodpłatnie usunął wadę lub wymienił towar na nowy, chyba, że realizacja takiego żądania przez sprzedawcę jest niemożliwa bądź wymaga nadmiernych kosztów.

Gdy kupujący nie może żądać usunięcia wady lub wymiany towaru, albo też gdy sprzedawca – pomimo zgłoszenia przez kupującego w/w żądania – nie zdoła zadośćuczynić mu w odpowiednim czasie, kupujący może żądać stosownego obniżenia ceny albo od umowy odstąpić. To ostatnie uprawnienie wiąże się z obowiązkiem zwrotu przez sprzedawcę całej uiszczonej przez kupującego ceny, z jednoczesnym zwrotem przez kupującego wadliwego towaru. Uprawnienie do odstąpienia od umowy – jako najdalej idące żądanie – nie może być jednak przez kupującego realizowane, gdy niezgodność towaru z umową okaże się nieistotna. Pamiętać przy tym należy, że skorzystanie z powyższych uprawnień ograniczone jest terminami, po upływie których nie mogą być one realizowane.

Ciążący na kupującym obowiązek powiadomienia sprzedawcy o wadzie musi być zrealizowany przed upływem 2 miesięcy od stwierdzenia przez kupującego wady, zaś odpowiedzialność sprzedawcy istnieje tylko wówczas, gdy wada towaru zostanie stwierdzona (ujawniona) przed upływem 2 lat od dnia wydania towaru kupującemu. Termin ten będzie biegł na nowo w razie wymiany towaru.